Sevdalar parmak izi gibi

Hiçbiri bir diğerine benzemez
Afaki konuşmak ne kadar zor
biliyor musun
Bu yüzden susuyorum
Zamansız gitmeler yoktu

Bu gidişin neyin nesi, nerden çıktı
Bir Karacaoğlan şiir tadında
yaşarken hayatı
Hicran şarkılarına çevirdin

Hesaplar yapmıştık, güzel ümitlerle dolu
Yılın ikinci yarısında
Devlet baba maaşıma zam yapacaktı
Eylüle doğru borçlar bitecek

Ve hatta taksitle sana yeni bir pardüso bile açacaktım
Demek bu sevda yaralanmıştı
Ve hatta kanser olmuştu
Ve sen yaralı yerden kestin
Kendince
Gittin işte ...

Şimdi ben yalnız başıma ne yaparım
Sanki açık bir denizdeyim
Teknem su alıyor
Ve üstelik küreğim kırık
Tatlı suyum bitmek üzere

Boşluktayım, çıkmazdayım anlayacağın
Geçen gün ne oldu biliyor musun?
Mahallenin patlak gözlü Şaziye'si
Balkondan bir saksı gibi kafasını uzatıp
Alaylı bir ses tonuyla seni sordu bana

Ben duymazdan geldim
ellerim cebimde
Başım eğik geçtim mahallenin dar sokaklarından
Kör bıçakla kim kesti ümitlerimi
Kim bitirdi bu sevdayı

Yoksulluk mu ?
Senin aç gözlülüğün mü ?
Hangisi...?