bu hiçliği satın almıştım
bir cumartesi sabahı
beni bekleyen sararmış
ince bir kitaptan
içinde senin için sakladığım sözler
ve arasında yazdığım notlarım
şiir üzerine
insan üzerine
yalnızlık üzerine

yalnızlık
o büyük hüzün
boşluğunda gezinirken gözlerim
sarmaşıklar gibi tutunmuş yokluğa

bir alaca karanlık üşür
gözlerimde
bir hayal denizi yanar
sonsuz ölümlerin üzerinden
içimde tanımadığım bir yabancı
geceye ağlar

diye yazmışım küçük bir saman kağıda
bu dizeler de kalmış arasında
yine tarih düşmemişim altına
sevmiyorum altına tarih düşülen şiirleri
inat ediyorum
zamana esir etmemek için duygularımı

bilirim ki duygular
hayaliyle bütünleşir uyanır seslere
çağıranı gelince
kesemez yollarını hiçbir dalga
yazar yazar
seni yazar
kendini yazar
ölümü yazar

ey dost orada mısın
duyuyor musun sesimi
görüyor musun beni

gerçeği bilmemenin derin ıstırabı içinde

ey dost
yosunlarla kaplı kimliklerimiz
bir ateşin başında
suyunu arar

hayat
renkli kağıtlara sarılı yavan bilgiçlik
döner durur
sarmalar

ah ellerimiz ne kadar soğuk
bir çocuğu
gülerken gördükten sonra
dokunmak için

ey dost
varlığımız
her gün yeni baştan oynanan
bir oyunun parçası mı

sönmeyen ateşimizi körüklemek için
hep kendimizi kandırmak için
yol çizilmiş nasıl olsa diyerek

ey dost orada mısın

aşka uzanmış bir elim
bir elim yaşama
bir elim acıya...