Paylaşım Sitesi  

Geri git   Paylaşım Sitesi > Her Telden Muhabbet > Aşk & Sevgi
Kayıt ol Yardım Üye Listesi Ajanda Forumları Okundu Kabul Et

Tags: , , ,

Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
  #1 (permalink)  
Alt 11-25-2007, 04:54
 
Üyelik tarihi: Aug 2007
Mesajlar: 2.794
Tecrübe Puanı: 400024
periM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond reputeperiM has a reputation beyond repute
Unhappy kimsesizLiğiMe dokunaN güN dönümLeRi..

Korkarım, bu beden parçalanıyor artık....
Delişmen geceleri ilmikleyip kısmi bir yalnızlığa,
Sabaha karşı yok oluş kıyılarında dem tutuyoruz

Ne sahibim ol, ne de benim,
Aşk... çok uzak.

Gel gör ki, artık yalnızlıklar bile bir anlam taşımıyor.
Sadece siz mi kendinizi yok sayıyorsunuz? Yanılıyorsunuz ...
Oysa gözlerimin içinde o kadar büyük bir acı gizleniyor ki siz asla anlayamazsınız.

"Gözlerimin içinde bir eskici dükkanı var"

Biriktirdim... bilmem ne kadar zamandır... Dışarıya çıkamıyorlar....
Düşlerimi, kayboluşlarımı, yok oluşlarımı, anlamsızlıklarımı biriktirdim.
Belki dedim, belki bir gün lazım olurlar.

"Ne konuşuyor insanlar?
Ne kadar uzak kelimeler anlamdan..."

O kadar yokum ki kimse fark etmiyor.
Gün dönümleri içimi gıcıklıyor.
Neleri unuttum oysa... yaralarımdan arta kalanları biriktirdiğim sandık yerlerini dahi unuttum.
Siz, düşlerinden ayıp gerçekliği giyinenler.... Siz, en saklı ay ışığında dahi yüzlerini gizleyenler... Siz, kim olduğumuzu yitirmemize sebep olanlar.... Sizleri de unuttum...

Yüreğimin gel git leri arasında sıkışıp kaldım sanırım. Artık hiçbir şey için açıklama bulamıyorum. Anlamları sezemiyorum. Mutluluğu heceleyemiyorum. Konuşamıyorum.........

Sonradan görme sevinçler üzerime iki beden büyük geliyor. Kapımın önüne bırakılmış umutlar ruhumun camlarına parça parça dışarı çıkmak istiyorlar. Kanıyorum. Ellerim, gözlerim, sözlerim kanıyor.

Yoruldum....

Hem de çok.....

Derme çatma bir su birikintisinin içindeki yosun olayım; yeter ki yaşamak bu denli acıtmasın artık.

Kalemin ucundaki noktalama işareti olayım; yeter ki bu yabancılık terk etsin beni.

Bir uçurumun en ucundaki taş parçası olayım, yeter ki bu umutsuzluk yitip gitsin düşlerimden.

Ne olmam gerekiyorsa.... yeter ki yaralarım kanamasın artık....
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiFurl this Post!
Alıntı ile Cevapla
  #2 (permalink)  
Alt 11-27-2007, 08:48
 
Üyelik tarihi: Nov 2007
Mesajlar: 23
Tecrübe Puanı: 0
black.metal is on a distinguished road
Standart Cevap: kimsesizLiğiMe dokunaN güN dönümLeRi..

çok güzel mişş sağoL
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiFurl this Post!
Alıntı ile Cevapla
Cevapla



Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Yeni Mesaj yazma yetkiniz aktif değil dir.
Mesajlara Cevap verme yetkiniz aktif değil dir.
Eklenti ekleme yetkiniz aktif değil dir.
Kendi Mesajınızı değiştirme yetkiniz aktif değil dir.

Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Kapalı
Refbacks are Açık


Style Webmasteriz
Powered by vBulletin® ~ Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.1.0