__________________

__________________

Çok Acı Çektik Ama Kavuşmayı Başardık
Onu ilk kez 1996 yılında,lisede okurken görmüştüm.Aynı okuldaydık.Benden sınıfça daha büyüktü.Yakın bir arkadaşımız tanıştırmıştı bizi.Bir yıl boyunca sadece arkadaştık.Günün birinde artık duygularıma gem vuramadım ve yanına gidip,”Senden hoşlanıyorum,” dedim.Sonra da cewabını bile beklemeden kaçarcasına uzaklaştım.
Günler sonra bu kez o geldi yanıma.Benim duygularıma karşılık vereceğini söyledi.Önceleri benimle dalga geçiyordu.Sadece ben istediğim için benimle birlikteydi.Bunun çok iyi biliyordum ama ondan kopamıyordum.Gün geçtikçe birbirimize daha çok bağlandık.Birlikteliğimiz çok iyi gidiyor ama ailesi ile anlaşamıyordum.Beni istemiyorlar, oğullarını yurtdışına göndermeye çalışıyorlardı.Oğullarını yurtdışında oturan biriyle evlendirmeyi planlıyorlardı.Ailesinin baskılarına dayanamadı ve bir gün benden ayrıldı.Dünyam karardı.Ama aramızdaki sevgi çok güçlüydü.24 saat bile dayanamadan yine bir araya geldik.Ailesine rest çekmiş,”Benim sevdiğim biri var,hiçbir yere gitmeyeceğim”demişti.
Nihayet ikna ettik
Nihayet ikimizde ailemizi ikna etmiş ve sözlenmiştik.Ailesiyle aram düzelmişti.Derken askerlik geldi çattı.O askere gitti ve ben 18 ay gelmesini bekledim.Döndüğünde çok değişmişti.Benimle eskisi gibi ilgilenmiyor,sevmiyordu sanki.Ona bunu söylediğimde,”Saçmalıyorsun,kendi kendine uyduruyorsun,kuruyorsun,”diyordu.Çok sık kavga etmeye başladık.Günden güne eriyor,bitiyordum.Olayların bu şekilde gelişmesine anlam veremiyordum.
Daha sonra nedeni ortaya çıktı.Ailesi yurtdışı meselesini tekrar gündeme getirmişti.Çok konuştuk,çok tartıştık ve ben evlilik yapıp gitmesine izin verdim.Bana,”En kısa zamanda oturma izinimi alıp boşanacağım.Sonra seni aldıracağım,”dedi.Herkesin aksine,ben ona güvendim.Biliyordum ki beni seviyor,gelip alacak.Ailem,”Asla gelmez,oraya gidecek ve seni unutacak;sen aptalsın ve inanıyorsun!”diyordu.Ama ben kulaklarımı tıkıyordum bu sözlere.Beni alacaktı biliyordum.
Şimdi çok mutluyuz
Gitti,dul bir kadınla evlendi.Onu sevdiğim için her şeye göğüs gerdim.O kadını Eskişehir’de ailesinin yanına gotürmüş.Orada kavgalar çıkmış,kıyametler kopmuş.”Ben sizin kızınızı istemiyorum,ben başkasını seviyorum,”demiş.Ve oradan kaçmış.Bu arada annem beni onunla görüşmeye dewam ediyorum diye evden kovdu.Topladım valizimi,onun yanına gittim.1,5 ay sokaklarda gezip durduk.Çok kötü günler geçirdik.Ama birbirimizden hiç vazgeçmedik.Daha sonra döndük ve ailelerimizle barıştık.Birlikte olmamıza kimsenin engel olamayacağını ikimizin ailesi de anlamıştı.Şimdi evliyiz ve çok mutluyuz.Umarım herkes sevgisi için mücadele eder ve sevgisine sahip çıkar.

Alıntı Bir hikaye ve yaşanmış çok hoşuma gitti sizde okuyun)

__________________

__________________

__________________

__________________

Bizim de bir ayrılık vaktimiz varmış, zamanını hiç hesaba katmadığımız.


Yıllara yaydığımız aşkı, nasıl da hunharca harcamışız meğer.

Nasıl da tüketmişiz elimizde, avucumuzda ve yüreğimizdeki tüm bozuklukları,

Artık harcayacak kuruş kalmamış…

Zaman hesap yapma zamanı değil sevgili!

”Koy yüreğini ortaya, iç hesaplaşma yap” demiyorum artık sana.

Kimin ne kadar çok sevdiğinin de önemi yok artık

“Riyasız, yalansız, çıkarsız, yarınsız” diye başlanılan aşkın “hiç kimseydin” diyerek kapatılması koyuyor insana…

Şimdi avucumu açıyorum ve bir damlacık sevgi bulamıyorum, avunacak

“Kim daha çok sevdi?” diyorsun ısrarla

Bitmiş bir aşkın hesabını yapmak, yakışıyor mu bize?

İlla ki istiyorsan sevgimizin derecesini, iyi dinle o zaman beni

Benim aşkım bir okyanus;

Seninse ;

Elini suya batırdığında, parmağının ucundan süzülüp düşen su damlasıydı…

Bu aşk sadece bir çıkmaz sokaktı…

__________________

__________________

__________________